ماهی های زیاد تیره ای که در اعماق یبوست خود را اختفا می کنند

وقتی به موجوداتی تامل می کنیم که در اعماق اقیانوس ها نسبت به تاریکی سازگار شده اند، اغلب عروس دریایی زیست تاب یا ماهی ماهی گیر (قلابچه ماهی) به ذهن ما می آید. اما دیگر جانوران ساکن تو دریای عمیق درجهت دیگری سازگاری پیدا کرده اند و غشا آن ها به گونه ای تکامل یافته است که تقریبا مانند یک سیاه چاله اجرا می کند و تقریبا کامل پرتو اطراف را مکیده و مقدار بسیاری اندکی از آن را بازتاب می کند و این فرمان بوسیله جانوران این قدرت را می دهد تا کاملا با پیچش درون هم بیامیزند.

دانشمندان داخل پژوهش جدیدی که داخل روزنامه ی Current Biology منتشر شد، ۱۶ گونه از جانوران دریای عمیق را مورد تجسس راحتی داده اند که می توانند بیش از ۹۹/۵ درصد از نور مرئی را که به جانب آن ها تابیده می شود، جذب کنند. این جانوران از تیره ترین جانوران شناخته شده روی زمین هستند. آن ها دریافتند که اگرچه این ۱۶ گونه متنوع بوده و برخی از آن ها فاصله ی زیادی از هم دارند، همه ی دارای رنگدانه های متراکمی درون سلول های پوست خود هستند که غصه برای پراکنش و غم برای جذب نور سازماندهی شده اند. کارن آزبورن، جانورشناس موزه ی ملی تاریخ طبیعی اسمیتسونین و یکی از نویسندگان ارشد مقاله می گوید: «بیشتر این ماهی ها چند اینچ بیشتر اندازه ندارند و شاید به اندازه ی مشت شما برسند. وقتی به آن ها نگاه می کنید، به حالت مخملی صاف بیش سیاه به نظر می رسند و دیدن جزئیات آن ها دشوار است. این واقعا جالب است.»

آزبورن که به طور با قاعده از مدل هایی که در سفرهای پژوهشی خود با آن ها برخورد می کند، عکس می گیرد، در سال ۲۰۱۴ زمانی که درون تلاش بود تا از غشا سیاه آن ها عکس بگیرد، بوسیله آن ها علاقمند شد. او می گوید: «گرفتن عکس های خوب از این ماهی های واقعا سیاه دریای ژرف تقریبا غیرممکن است. به نظر می رسد که آن ها کامل نور را جذب می کنند و بنیادی حلق که تنظیمات دوربین شما چه باشد.»

اژدهای بیش سیاه اقیانوس ساکت (Idiacanthus antrostomus) از پیچیده ترین ماهی هایی که به وسیله ی پژوهشگران تک مطالعه قرار محزون است

الكساندر دیویس دانشجوی تحصیلات تکمیلی دانشگاه دوک که یکی از نویسندگان مقاله بوده و روی استاندارد سازی ساختار سلول های پوستی حکم می کند، می گوید درحالی که پوست این ماهی ها بوسیله اندازه ی برخی از مواد دست ساز بشر مشابه وانتابلک (که ۹۹/۹۶۵ درصد از کامل نور را جذب می درنگ)، سیاه نیست، مطمئنا عجیب است که این جانوران می توانند به طور ارگانیک سلول هایی را تولید کنند که به طور غیرطبیعی تیره هستند.

مسلما این سیاهی فوق العاده نوعی تاکتیک پنهانی است که بوسیله ماهی اجازه می دهد حزن از دیدن شکارچیان و هم از دیدن طعمه ی خود پنهان شوند. اما تو تیرگی مطلق عمق یبوست که داخل آن نظر اندکی وجود دارد، چرا باید شکنجه استتار را به خویشتن داد؟ دیویس می گوید: «در اقیانوس کاملا تاریک، لزوما درمورد نور خورشید نگرانی ندارید. اما باید نگران جانورانی باشید که دارای چراغ های جست وجو هستند یا نوربَرهایی روی شیوه خود دارند که می درخشد و به نخجیر کمک می کند یا گونه هایی از صید که مقدور است برای امتیاز شما پول شدنی زیست تابی از خود منتشر کنند. قبض این پرتوهای سرگردان از تلالو و پنهان کردن آن ها بوسیله این ماهی ها دستیار می نرم تا از اینکه شام یک شکارچی شوند، اجتناب درنگ و بوسیله آن ها دستیار می درنگ تا طعمه ی خویشتن را بگیرند.»

نمونه ای از یک روش ماهی فوق العاده سیاه (Anoplogaster cornuta)

اما درحالی که بی شک اقتدار پنهان شدن از چشم شکارچیان و طعمه، صفتی ارزشمند است، پوستی که ۹۹/۵ درصد از طاس نور را جذب کند، بسیار غیرعادی است. پژوهشگران بر آن شدند تا نرخ غشا متجاوز تاریک این ماهی را با پوست تیره ی عادی ازنظر توانایی ماهی بخاطر فرار از شناسایی، تک مقایسه راحتی دهند. آن ها با کاربرد از یک مدل محاسباتی دریافتند که ماهیانی که بازتاب پذیری نور در آن ها ۲ درصد است، دو مقابل ماهیانی که بازتاب پذیری آن ها ۰/۵ است، قابل دیدن هستند. آزبورن می گوید: «بیشتر این ماهی های فوق العاده تیره به همدیگر ارتباطی ندارند ولی بوسیله یک راه محلول گویا اند و آن این است که خود را بوسیله این شیوه پنهانی کنند. اختلاف های ناچیزی در نحوه ی انجام این امر بود دارد؛ ولی اساسا همه ی آن ها استراتژی برابری دارند، این مثال ترتیب از تکامل همگرا است.»مقاله های مرتبط:حاصل سهو تو انتخاب جفت در نوعی ماهی، خلق کردن یک طرز جدید استتقلید از ماهی مرکب برای نامرئی کردن سلول های انسانسپر دفاعی غریزی موجودات اعماق اقیانوس دربرابر ضیق بسیار آب

آزبورن تشریح می دهد این صفات از تکامل همگرا حاصل شده اند: وقتی دو جانور نامرتبط سازگاری های مشابهی را تکامل می دهند که تا اینکه تو سطح میکروسکوپی عملکرد مشابهی دارد. پوست آن ها نسبت بوسیله پوست ماهی های دیگر بسیار متفاوت بوسیله نظر می رسد. ملانین آن ها به طور بیش متراکمی درون لایه ی نازکی از سلول ها درون نزدیکی سطح خارجی غشا امانت بندی شده است. این ساختاری زیاد غیرعادی است، زیرا بیشتر ماهی ها دارای چندین لایه ی پوستی زیر و بالای لایه ی حاوی رنگدانه ی هستند. به گفته ی دیویس، این سلول های پوستی دارای رنگدانه ی ملانوزوم هستند و این ماهی ها به طرز ای تکامل یافته اند که ملانوزوم های آن ها بتواند به نعوظ حزن زمان هم پرتو را منتشر کرده و غم آن را جذب بطی ء. این ترکیبی از دو پدیده است که علت تیرگی فوق العاده ی آن ها است.

دیویس می گوید ملانوزوم های ماهی های زبر العاده سیاه می تواند الهام پاره تاسیس مواد تقلبی سیاه جدید باشد. ساختار سلول های دارای رنگدانه قبلا الهام مدخل دانشمندان بوده است و آن ها روی ذرات ملانین مصنوعی فقره کرده اند. سیاه ترین موادی که تاکنون به دست بشر مصنوع شده اند، همه از نانولوله های کربنی مخلوق شده اند که تاسیس آن ها زیاد دشوار است. ولی این شیار از پژوهش های الهام گرفته از سرشت می تواند مواد جدیدی را تولید درنگ که به نعوظ بالقوه می تواند درون برگ نوری استعمال شود. ابزارهایی همانند دوربین ها و و تلسکوپ ها اغلب برای گرفتن نور سرگردان و حداقل کردن سیگنال های غیرضروری تکیه گاه پیاده شدن مواد متجاوز مبهم هستند.

این واقعیت که این ماهی ها از بسیاری از مواد مشت ساز بشر مرموز تیز هستند، مدال می دهند که ما هنوز چقدر باید از طبیعت بیاموزیم و جانوران دارای توانایی هایی هستند که ما به ماندگی آن ها را درک می کنیم. آزبورن می گوید: «این زیبایی پژوهش های میدانی اقیانوسی است: شما هرگز نمی دانید قرار است چه چیزی ظاهر کنید.»بیشتر بخوانید:آیا تاردیگریدها سرسخت ترین موجودات روی زمین هستند؟آیا درختان می توانند بوسیله پیداکردن جسد تو حال پوسیدن کمک کنند؟رویداد نورالینک ایلان ماسک، متخصصان علوم اعصاب را تحت تأثیر فراغت ندادذرات بنیادی؛ از پل دیراک تا ریچارد فاینمندانشمندان با ابداع مایع معلق، موفق شدند اجسام را تو سطح زیرین آن غواص کنند