کشف باستانی ترین سکونتگاه وایکینگ ها در ایسلند

باستان شناسان مکانی کشف کرده اند که مقدور است قدیمی ترین سکونتگاه وایکینگ ها در ایسلند باشد. بیارنی اینارسون باستان شناسی هدایت کاوش ها را برعهده داشته است. به گفته ی وی، تخیل می شود این مسکن ی طویل سکونتگاهی تابستانی بوده باشد که در دهه ی ۸۰۰ ساخته شده باشد. این دوران چندین دهه پیش از زمانی است که فرض می شود این پناهندگان دریانورد در ایسلند سکونت محسوس کرده اند. درواقع، این بنا از دو خانه تشکیل شده حیات که یکی قدیمی پر حرارت بود. خانه ی جدیدتر روی خانه ی باستانی تر قرار داشت و لبریز از گنجینه بود. اینارسون در مصاحبه با لایوساینس گفت:سالن جدیدتر غنی ترین سکونتگاهی است که تاکنون در ایسلند کشف شده است. سخت نیست خراج گیری کنیم که این خانه، ساختمان ی یکی از رؤسا بوده است.

ساختمان ی جدیدتر حاوی انبوهی از اشیای باارزش است که تاکنون داخل ایسلند واضح شده و احتمالا منزلگاه یکی از رؤسای وایکینگ ها بوده است. خانه های اشتراکی

خانه های طویل سالن های چوبی بزرگی بودند که طولشان به ۷۵ متر و عرضشان بوسیله ۶ متر می رسید. این ساختمانی ها با الیاف گیاهی و کاه گِل پوشانده شده بودند و داخل عصر وایکینگ ها در سرتاسر جزایر نورس به عنوان جا های همگانی مصرف می شدند. آن ها به اتاق هایی شاخه می شدند و احتمالا چندین خانواده به طور مشترک از آن ها استفاده می کردند. آتش در اتشگاه های سنگی مرکز بنا به پا می شد و تله های آن ها می توانستند برای محافظت دربرابر سرما در آنجا بسته شوند. هر دو خانه طویل تو استو تو مباشرت روستایی داخل شرق ایسلند پیدا شدند. قدمت سازه ی جدیدتر به حدود سال ۸۷۴ میلادی می رسد که کتاب پذیرفته شده بخاطر استقرار انسان تو ایسلند است. براساس روایت های ایسلندی، وایکینگ ها داخل حال فرار از مشت پادشاه نروژ، یعنی هارالد موبور، به آنجا رسیدند.

اینارسون گفت این محوطه حاوی کلکسیون ای از ذخایر با ارزش مهره های زینتی و مبلغ های نقره و باستانی محسوب می شود که تاکنون در اسکاندیناوی واضح شده است. ازجمله اشیای کشف شده سکه های نقره رومی و خاورمیانه ای و قطعات نقره ی بریده و خم شده است که وایکینگ ها و دیگر اهل قدیمی به نشانی شمش خواه پول مرسوم از آن استعمال می کردند. بوسیله گفته ای اینارسون، از کاوش های ۴۰ متر از تالار مهره های شیشه ای تزیینی، حلقه ها، وزنه ها و قطعه ی کوچکی از طلا نیز پیدا شده است. ساکنان این محل ها احتمالا این کالاها را ازطریق عوض با منابع محلی نظیر غشا و گوشت نهنگ ها و فک ها به مشت آورده بودند که در سرتاسر اسکاندیناوی وایکینگ ها باارزش بوده اند.

ذیل ساختمانی ی رفیع پر از گنجینه، ساختار قدیمی تری ملبس حیات. نتایج تجزیه و انتزاع پژوهشگران علامت می دهد این بناء ی طویل مدفون شده در دهه ی ۸۰۰ میلادی مصنوع شده است که به گفته ی اینارسون، مدت ها پیش از توقف دائمی درون ایسلند است. او اندیشه می کند این سازه سکونتگاه یا اردوگاهی فصلی بوده است که تنها در طول تابستان و شاید درون پاییز، کارگران تو این منطقه از آن استفاده می کرده اند. بوسیله گفته ی او، درحالی که گرازدریایی داخل شرق ایسلند یافت نمی شد، منابع محلی بخاطر تغذیه یا نگه داری یا دادوستد می تواند شامل محصولاتی مانند ماهی ها و جناح ها و پرنده ها بوده باشد.

علاوه پهلو سکه های رومی و خاورمیانه ای و قطعاتی از نقره، تعداد زیادی مهره ی لوزی ای تزیینی و یک مهره ی مبصر از جنس ماسه حجر کشف شد که احتمالا تو رحم و ستد مصرف می شده است.

افزون براین، باستان شناسان مصنوعاتی از زندگی روزمره در این سکونتگاه پیدا کردند که چندین کمیسیون دوک مصنوع شده از ماسه عقل محلی را دربر می گرفت که برای ریسندگی الیاف بوسیله شکل طناب یا ریسمان بوسیله فقره درگیر می شده است. بخش هایی از ساختمان قدیمی نم که تاکنون بررسی شده است، نشان می دهد این سازه یکی از بناء های رفیع بزرگی است که تاکنون درون ایسلند واضح شده است. اینارسون گفت: «می دانیم غربی ترین قسمت سالن قدیمی آهنگری بوده (برای امر با فلز) که تنها آهنگری درون یک سالن به حساب می آید که تاکنون در ایسلند برملا شده است.»

اینارسون گفت اردوگاه فصلی تو استو ازنظر معیار و کارکرد شبیه سکونتگاه وایکینگ ها است که در محوطه ای باستان شناسی در کانادا (L’Anse aux Meadows) کشف شده است. این محوطه که تاریخ آن مربوط به سال ۱۰۰۰ میلادی است، اینک بخشی از نیوفاندلند است. اینارسون معتقد است: «این الگوی سکونتگاه ها تو جزایر اقیانوس اطلس بود. ما ابتدا زبان اردو های فصلی را داشتیم و سپس سکونتگاه ها صریح شدند.»

اینارسون بیش از بیست سال است که هدایت شرکت باستان شناسی خصوصی را برعهده دارد و از سال ۲۰۰۹، یکی از سکونتگاه های عصر وایکینگ ها را تو ووگور روی ساحل غربی ایسلند کاوش کرده است که برای عاج و پوست و گوشت متکی پهلو صید گرازدریایی بوده اند. تو سال ۲۰۰۷، او خرابه هایی از بناء ی طویل را در استو کشف و درون سال ۲۰۱۵، حفاری این مکان را مطلع کرد.

قدیمی ترین خانه ی طویل در استو مربوط بوسیله حدود سال ۸۰۰ میلادی است؛ یعنی چندین دهه پیش از تاریخی که به نشانی زمان استقرار این مردمان تو ایسلند در رویت پژمرده می شود.زومیت را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:اینستاگرام توییتر یوتیوب تلگرامبیشتر بخوانید:مهندسی بی نهایت: کانال پاناما، آبراه مهیب اقیانوس اطلس و آراممهندسی بی نهایت: پل گلدن گیت، نماد ربط شهری در میان عجایب جهان مدرندانشمندان در عهد قرنطینه ۹ گونه ی جدید از حشرات کشف کردندپرورش مینی مغزهای حاوی DNA نئاندرتال در آزمایشگاهمرغ مگس قادر به دیدن رنگ هایی خارج از تصور آدم است