مرغ مگس قادر به دیدن طعم جزیی هایی بیرون از تخیل آدم است

براساس یافته های پژوهشی جدید، مرغ های مگس بوسیله لطف وجود یک سلول مخروطی یدکی در چشمانشان که چشم انسان فاقد آن است، می توانند رنگ جزیی هایی را حس کنند که چشم ما نمی بیند. این یافته ها که در آزمایش هایی با کاربرد از مرغ های مگس لمحه پهن وحشی (با اشتهار علمی Selasphorus platycercus) داخل کلرادو آمریکا به مشت آمد، نشان می دهد که توانایی تشخیص اثر جزیی های غیرطیفی (شامل طول موج های فرابنفش) می تواند داخل رفتارهای جانوران ازجمله جفت گیری، تغذیه و فرار از شکارچیان نقشی خطیر اجرا کند.

برخلاف مردم ها که سه نوع سلول مخروطی احساساتی به ته رنگ در چشمانشان دارند، پرندگان چهار نوع سلول مخروطی دارند که در پردازش تمایز بین گوناگون مختلف رنگ جزیی ها بوسیله آن ها کمک می کنند. چشمان انسان با سه سلول مخروطی می تواند آن چیزی را حساسیت درنگ که با عنوان بینایی سه کاناله (تری کروماسی) شناخته می شود و از ترکیب تندخو نور قرمز، سبز و آبی تشکیل شده است.

به لطف آن پردازش، مغز ما می تواند بنفش غیرطیفی را دریافتن کند؛ مربوط به این اثر جزیی ترکیبی از آبی و سرخ است. اما حیوانات با سلول مخروطی اضافی می توانند با احساساتی بودن به انواع بیشتر از طول موج های نور، طیف به مراتب گشاد تازگی از رنگ ها را ببینند. این توانایی موجب می شود دریچه ای بوسیله جانب گوناگون دیگری از خیساندن های رنگی به روی آن ها باز شود  که ما نه می توانیم ببینیم و حتی تخیل کنیم.

مری کازول استودارد، زیست شناس از دانشگاه پرینستون می گوید: «انسان ها درمقایسه با پرندگان و بسیاری از دیگر حیوانات، کوررنگ محسوب می شوند. داشتن چهار نوع سلول مخروطی نه تنها محدوده ی رنگ های مشاهده پذیر در پرندگان را تا فرابنفش بسط می دهد، بلکه بالقوه بوسیله آن ها امکان می دهد تا رنگ های ترکیبی بسان فرابنفش به تکثیر ی سبز و فرابنفش به افزودن ی سرخ را دریافتن کنند. بااین حال، آزمایش این فقره شاق بوده است.»

پیش تر تصور می شد که پرندگان با سلول مخروطی اضافی شان، ممکن است بتوانند تا پنج طعم جزیی غیرطیفی ازجمله بنفش، فرابنفش به تکثیر ی قرمز، فرابنفش بوسیله اضافه ی سبز، فرابنفش بوسیله اضافه ی زرد و فرابنفش به افزایش ی بنفش را درک کنند. به مشیت آزمایش این فرضیه، کازول و تیمش لامپ های LED «پرنده بین» را برنامه ریزی کردند تا شماری از فام ها ازجمله طعم جزیی هایی غیرطیفی را ارائه دهند که انسان قادر بوسیله دیدنشان نیست. این مایه ها بعد پهلو آبرسان صبر داده شدند. برخی از آن ها حاوی آب سپاس (که پرندگان شناخت دارند) درکنار یک رنگ بودند؛ درحالی که سایر آن ها آب معمولی را درکنار رنگی متفاوت دربرداشتند.

پژوهشگران پس ازآن موقعیت آبرسان ها را معاوضه کردند تا ببینند آیا پرندگان می توانند با استفاده از نشانگر رنگ، نوع آب درون آبرسان را تشخیص دهند یا نه. در مجموعه ای از آزمایش های تصادفی درطول سه گانه سال (محتوی هزاران کنفرانس ی آبرسانی)، هدف این حیات که دریابیم آیا مرغ های مگس رجحان می دادند از آبی تغذیه کنند که ترکیب های رنگی فرابنفش را ارائه می داد خواه خیر. مشاهده ی این ترجیح در پرندگان مبین این بود که پرندگان برخلاف انسان قادر به دیدن آن طعم جزیی ها هستند.

آن طور که روشن شد، پرندگان مورد آزمایش به راحتی می توانستند برای به دست آوردن پاداش خوشمزه، نفاق بین گوناگون مختلف رنگ های غیرطیفی را تشخیص دهند. هارولد ایستر، دانشجوی دکترا و سخن سنج ی همکار مطالعه از دانشگاه بریتیش کلمبیا می گوید: «تماشای این حاصل واقعا شگفت انگیز وجود. فرابنش به اضافه ی پرتو سبز و نور سبز برای ما همسان است؛ اما مرغ های مگس، فرابنفش بوسیله تکثیر ی پرتو سبز را که با آب شکر مرتبط بود، مرتبا به طور صحیح انتخاب می کردند. آزمایش هایمان به ما امکان داده است تا بوسیله گیتی از نگاه مرغ مگس سرک بکشیم.»

هرچند ما آدم ها با چشمان کوچک و ضعیفمان نمی توانیم واقعا دریابیم که این تنوع رنگ ها از نگاه حیوانات چگونه به نظر می آید، نتایج علامت می دهد که تفاوتی امتیاز پذیر – تا آنجا که بوسیله پرندگان مربوط است – بین فرابنفش، قرمز و فرابنفش به اضافه ی قزل با فرابنفش بوسیله اضافه ی سبز، فرابنفش به اضافه ی زرد و فرابنفش به اضافه ی بنفش وجود دارد. ما ممکن است نتوانیم این تفاوت را ببینیم یا درک کنیم؛ اما مرغان مگس قادر به نمره آن هستند.

پژوهشگران داخل آزمایشی دیگر، تقریبا هزار نوع متنوع از لبالب پرندگان و نزدیک به ۲۴۰۰ نوع گوناگون از گیاهان را آزمایش کردند و دریافتند که طعم جزیی های تقریبا یک ثالث از هرکدام، به نشانی رنگی غیرطیفی درک می شوند. این یافته نشان می دهد که توانایی بصری مورد مناظره تا چه حد می تواند بر تعاملات حیوانات با جهان اثر بگذارد. پژوهشگران در مقاله ی خویشتن توضیح می دهند که:نتایج با این دعوی هماهنگ است که پرندگان، چهار کانال وارسته برای درک رنگ دارند؛ به رویه ای که فضای رنگی پرندگان نمایانگر طیفی گسترده از رنگ های مرتبط با رفتار و اکولوژی است که انسان یا هر سبع با دیدن سه گانه کاناله نمی تواند بسیاری از آن ها را تصور کند. نشان دادن اینکه پرندگان می توانند تفاوت رنگ جزیی های غیرطیفی را تشخیص دهند، گامی رو به جلو در درک ما از ابعاد شایعه پرندگان فراهم می کند.

یافته های پژوهشگران هرچند چشمگیر هستند، نمی توانند اثبات کنند که پرندگان سیستم سررشته چهارکاناله دارند؛ درنتیجه هنوز جزئیات هنگفت دیگری برای تدریس بود دارد. درون آینده، آزمایش های دقیق تر با ته رنگ های بیشتر می تواند به ما معاون کند تا انفراد های درک رنگی پرندگان را بیشتر بیازماییم. تا اینکه درون آن صورت، هنوز چندان نمی دانیم کدام سازوکارهای عصبی به مغز پرندگان امکان می دهد تا این اثر جزیی ها را درک کنند. علاوه به خشکی امدن این طبق گفته ی پژوهشگران، استفسار فلسفی تر این است که رنگ های غیرطیفی درون چشمان نادیده مرغان مگس واقعا چگونه به دیدن می آیند.

نویسندگان با رمز بوسیله اینکه تفکر درمورد استفسار بی جواب یادشده درباره ی طعم جزیی های دیده نشدنی، بوسیله شدت بخاطر مردم دشوار است، می نویسند: «آیا فرابنفش بوسیله اضافه ی سبز از دیدن پرندگان بوسیله نشانی ترکیبی از آن رنگ ها (قابل قیاس با آوای دوگانه ی نواخته شده بوسیله دست ویولونیست) یا به عنوان رنگی متاخر و متعالی (برازنده قیاس با آهنگی تازه برخلاف اجزایش) است؟

درنهایت، آنچه برای پرنده عظمت دارد احتمالا این نیست که آیا سیگنال های رنگارنگ به وسیله ی انواع محدود سلول های مخروطی وقوف می شوند خواه غیرمحدود؛ بلکه کارکرد این رنگ ها تهیه ی اطلاعات درباره ی غذا، جفت یا شکارچیان است.

نتایج یافته های پژوهشگران تو ارگان ی PNAS منتشر شده است.بیشتر بخوانید:مهندسی بی نهایت: پل گلدن گیت، نماد تماس شهری داخل میان عجایب جهان مدرنکشف قدیمی ترین سکونتگاه وایکینگ ها در ایسلنددانشمندان در دوران قرنطینه ۹ روش ی جدید از حشرات کشف کردندپرورش مینی مغزهای حاوی DNA نئاندرتال درون آزمایشگاهداستان های علمی تخیلی انعطاف معنی جوانان را فراز می برند