درس مینی مغزهای حاوی DNA نئاندرتال در آزمایشگاه

اکنون می دانیم که بسیاری از ما تا حدی نئاندرتال هستیم و ژن های ما آثاری از برخوردهای گذشته میان اجداد اولین ی ما و مردم تباران عصر سنگ را که تا حدود ۴۰ هزاره سال پیش در اروپا عمر می کردند، با خویشتن بوسیله همراه دارد.

شواهد مربوط بوسیله ترکیب انسان های اولیه با نئاندرتال ها، تو سال ۲۰۱۰ پس از اینکه دانشمندانی تحت راهنمایی ژنتیکدانی به نام سوانته پابو گونه هایی بخاطر استخراج، ترادف یابی و تجزیه و تحلیل DNA باستانی از عظم های نئاندرتال ترقی دادند و ژنوم آن ها را بوسیله نعوظ دقیق ترسیم کردند، خراج شد. زمان حال تیمی از پژوهشگران اروپایی آن علم را به سطحی اعلی برده اند و گویچه هایی از بافت عدد را از سلول های بنیادی انسان که حاوی DNA نئاندرتال و پروتئین ها است، تحصیل می دهند با این هوی که دانش بیشتری در زمینه ی نحوه ی ارتباط نئاندرتال ها با آدم های مدرن بوسیله مشت آورند.

گریسون کمپ، پیشقدم گروه پژوهشی در موسسه ی چشم پزشکی بالینی و مولکولی تو بازل سوئیس و ادیب ی مطالعه ی جدید گفت: «ما نکته سنج بودیم که اگر به سلول های بنیانی افراد مناسب دسترسی داشته باشید، چه ارج از ژنوم نئاندرتال را می توانید کشف کنید.» او گفت این پژوهش تایید مفهومی حیات که به نعوظ بالفعل می تواند به درک نفاق های شناختی و دیگر مغایرت ها میان آدم ها و نئاندرتال ها کمک کند، اگرچه هنوز مرحله ی اولیه ی پژوهش است. کمپ که استادیاری در دانشگاه بازل است، همچنین بافت مغزمانندی را از سلول های شامپانزه ساخته است تا بفهمد که مغز انسان از زمان جدایش انسان ها از شامپانزه ها و دیگر کپی ها چگونه تغییر کرده است.

این ارگانوئیدهای مغزی کوچک سه گانه بعدی از سلول های انسانی که حاوی DNA نئاندرتال هستند، باریک شده است مغزهای ساده شده

داخل پژوهش متاخر که در مجله ی Cell Stem Reports منتشر شده است، از سلول های مهم پروژه ی HipSci استفاده شده است که اخیرا یک بانک زیستی از سلول های رادیکال انسان های متفاوت زیادی ایجاد کرده است. کمپ گفت تقریبا تمام رده های سلولی موجود درون این بانک زیستی از مردم دارای تبار بریتانیایی و اروپای شمالی است؛ جمعیتی که به احتمال زیادی دارای ژن های نئاندرتال هستند. کمپ درون این باره توضیح عدل:ما ژنوم هریک از این افراد را که سلول های بنیادی آن ها وجود داشت، تجزیه و تفریق کردیم و با مقایسه ی آن ها با ژنوم مرجعی که به وسیله ی آزمایشگاه پابو تولید شده بود، توانستیم بیدار شویم که کدام بخش ها احتمالا از نئاندرتال ها منشا پژمان و کدام بخش ها دارای منشا نئاندرتال نیستند. بوسیله ازای هر فرد، چیزی حدود ۱ تا ۴ درصد از ژنوم احتمالا از نئاندرتال ها مشتق شده است. پس ازآن چنانچه به ۲۰۰ بی همتا نگاه کنید، می توانید حدود ۲۰ درصد از این ژن های نئاندرتال را نمایان کنید. این بدان معنا است که این منبع سلول های بنیادی درمجموع اکثر ژن های نئاندرتال موجود تو اروپایی ها را دارا است.

پژوهشگران پس ازآن ارگانوئیدهای مغزی (گویچه هایی از بافتن مغز که اندازه ی آن ها فقط بوسیله چند میلی متر می رسد و به زجر با چشم غیرمسلح دیده می شوند) از این سلول ها را با فراگیری آن ها در ظرف آزمایشگاهی همراه با فاکتور رشد تولید کردند. ارگانوئیدها که بوسیله شیوه ای مقدماتی بسیاری از اعضای بدن را تقلید می کنند، می توانند بخاطر آزمایش اثرات ویژه امان داروها تو بیرون از بدن مورد استفاده راحتی گیرند، چیزی که مملکت هایی قرین درمان سرطان را متحول و شخصی سازی کرده است. کمپ گفت: «البته پژوهشگران قبلا ارگانوئیدهای حاصل از سلول های آدم را تولید و تجزیه و تحلیل کرده اند، فقط کسی به این موضوع توجه نکرده است که DNA نئاندرتال امکان پذیر است چه موثر ادا دهد.»از کار افتادن مفهوممقاله های مرتبط:آیا نئاندرتال ها به دلیل اندازه مغزشان منقرض شده اند؟تفاوت بین عدد انسان های نئاندرتال و انسان های امروزی در مدل آزمایشگاهی

کمپ پهلو این نکته تاکید داشت که این ها مغزهای نئاندرتال رشدیافته تو آزمایشگاه نیستند. او گفت: «این ها سلول های انسانی هستند. آن ها سلول های نئاندرتال نیستند، بلکه سلول های انسانی هستند که DNA نئاندرتال تو آن ها قرار دارد. این با پارک ژوراسیک کاملا متفاوت است. این بیشتر درمورد بررسی ی مکانیسم است تا جدیت برای بازآفرینی چیزی (که دیگر وجود ندارد).»

علامت داده شده است که سلول های عصبی داخل ارگانوئیدها مغزی رشدیافته در آزمایشگاه که گاهی مینی مغز خوانده می شود، اتصالاتی ایجاد کرده و گاهی فعالیت الکتریکی تولید می کنند، اما اصلا به مغز واقعی یک آدم بالغ نزدیک نیستند.

کمپ گفت تو آینده لیف های دیگر بخش های بدن می تواند بوسیله این روش کشت داده و تک بررسی راحتی گیرند تا ببینیم چگونه صفات نئاندرتال امکان پذیر است محدودیت های ما را شکل داده باشد. برای مثال، با توجه بوسیله اینکه درحال مجهز تولید ارگانوئیدهای پوستی دارای جوانه های تاک سهل است، ژن های نئاندرتال در سلول های بنیادی که با رنگ پوست و مو بستگی دارند، می تواند بخاطر مطالعه این صفات استفاده شود. به طور قرین امکان پذیر است بتوان از آن برای ایجاد ارگانوئیدهای روده کاربرد کرد تا ببینیم که چگونه کلکسیون آنزیم ها غذا را فرایند می کنند و اطلاعاتی درمورد رژیم غذایی نئاندرتال ها به مشت آوریم. وی افزود دسترسی به سلول های بنیادی از دیگر انباشتگی ها در سرتاسر جهان برای مطالعه ی DNA انسان تباران دنیسووا (خویشاوندان باستانی نئاندرتال ها که DNA آن ها در اروپایی ها موجود ازاله) جالب خواهد بود.

بوسیله گفته ی کمپ، اگرچه با توجه به تغییرات فنی داخل کشت این سلول ها ممکن است چند سال طول بکشد تا این تکنیک داده های جالبی نمایش دهد. او گفت: «انجام صحیح این آزمایش ها مشکل است، زیرا کسی مقصود ندارد اختلاف های بزرگی وجود داشته باشد: نئاندرتال ها و انسان ها متجاوز قرین هم بوده اند. نیز این جهیز های زراعت هنوز بهینه نیستند.»بیشتر بخوانید:دانشمندان درون دوران قرنطینه ۹ رویه ی جدید از حشرات کشف کردندمرغ مگس قادر بوسیله دیدن رنگ هایی بیرون از تصور آدم استداستان های علمی تخیلی انعطاف ذهنی جوانان را فراز می برندپیداشدن نخستین شواهد مبنی پیاده شدن وجود اکسیون؛ کاندیدای تشریح ماده تاریکجنرال الکتریک با استفاده از پرینتر سه اینده توربین های بادی ۲۰۰ متری می سازد