کشف جزئیات بیشتر از آخرین سیر اوتسی مرد یخی

ASGHARهنگامیOOON که ۵۳۰۰ سال قبل اوتسی مرد یخیجان سپرد، در کنار او ۷۵ گونه جلبک و علف نیز مدفون شدند. اکنون، پژوهشگران داخل تجسس های تازه خودبه تجزیه وتحلیل این گیاهان پرداختند و جزئیات بیشتری از زندگی اوتسی را آشکار کرده اند. به عقیده ی پژوهشگران، فدایی طرز های جلبک و علفی که بوسیله همراه مرد یخی درون ارتفاعات دفن شدند، در ارتفاعات رشده کرده اند، اما برخی دیگر احتمالا توسط حیواناتی مانند بز کوهی بوسیله آنجا برده شدند. با این حال، یافته های اخیر نشان می دهد، اوتسی این گیاهان را تعمدا یا بی اختیار بوسیله همراه خود توقیف است.

از آنجایی که بسیاری از گیاهان یادشده درون دره ی شنالشتال در کوه آلپ نمو می کنند، باور بر این است که اوتسی تو آخرین سیر خود از این دره گذر کرده است. جیمز دیکینسن، باستان شناس متقاعد از دانشگاه گلاسکو، اسکاتلند و ادیب پژوهش اخیر، اعتقاد دارد که یافته های او شواهد جدی مجهز کرده که علامت می دهد، اوتسی از دره شنالشتال به ارتفاعات رفته است.

هم حالا مومیایی طبیعی اوتسی در محفظه مخصوصی به صورت کاملا منجمد نگه داری می شود و به مومیایی مرتبا آب پاشیده می شود تا داخل جای پا هوازی تجزیه نشود

مومیایی غریزی اوتسی مرد یخی، برای ابتدایی تو سال ۱۹۹۱ توسط دو گردشگر آلمانی کشف شد که در آن خلال در حال کوهستان نوردی در ارتفاعات کوه های آلپ اوتسال سرحد بین اتریش و ایتالیا بودند. آنچه این دو در مطلع تخیل می کردند جسدی تازه است، درواقع جسدی ۵۳۰۰ ساله وجود که به دلیل سرمای خنک رود بوسیله صورت طبیعی مومیایی شده بود و این دو، تصادفا یکی از بنیادی ترین کشفیات قرن بیستم را انجام دادند. مومیایی اوتسی مرد یخی بوسیله همراه وسایلش از سال ۱۹۹۸ در موزه باستان شناسی تیرول جنوبی درون بولتسانو، ایتالیا به ارائه گذاشته شده است. نام گذاری اوتسی از روی نگرش کشفش انجام شد. به باور ی کارشناسان، اوتسی داخل گرداگرد ای حدود ۳۱۰۰ تا ۳۳۷۰ سال قبل از عصر حاضر عمر می کرد.

کلکسیون ای از وسایل اوتسی مرد یخی. از جانب چپ: یک خنجر سنگی، تیر، تیردان چرمی، قارچ تیندر، قارچ تاقچه ای توس و پوست شجر توس

مرد یخی احتمالا ۱۵۷ سانتی متر بلندای قامت و ۵۰ کیلوگرم وزن داشته است. او صورتی مصنوع و استخوانی، پوستی برنزه بوسیله همراه عمه کوبی، چشمانی قهوه ای و موهایی تیره و ریش ارتفاع داشته است. گروه خونی مرد یخی O O بوده و دچار عدم تحمل لاکتوز همچنین بوده. است او داخل سن ۴۶ سالگی درگذشته که برای پرگیر ای که می زیسته، انفراد معمر محسوب می شده. است فرضیات متعددی تو مورد روزهای پایانی زندگی اوتسی مرد یخی و دلیل مرگ او بود دارد، اما پذیرفته ترین انگاره مدال می دهد، او در هنگام گذر از دره شنالشتال تیر خورده و پس از چند روز در ارتفاعات جان ودیعه و باتوجه به سرمای هوا به رخساره طبیعی در یخچال های طبیعی حفظ شده.

است اوتسی کلاهی از سنخ پوست خرس داشته که او را درون هوای سرد و نمدار کوه های آلپ گرم نگه می داشته 

است احتمالا باتوجه به اینکه تیر به یکی از شریان های اصلی خود برخورد کرده، خون اوتسی تا نفس مرگ بند نمی آمده. است زخم دیگری دنبال شیوه اوتسی بود دارد که ممکن است پس از برخورد تیر و افتادن او روی زمین به وجود آمده. باشد همچنین انشقاق در دست راست مرد یخی بود دارد که مدال می دهد قبل از اینکه تیر به او تلاقی کند، احتمالا نبردی اندام بوسیله تنه همچنین داشته که شاید ساعت ها یا روزها قبل اتفاق بی ریا. است همین پیکار همچنین ممکن است بوسیله پیکار مرگبار دوم ختم شده. باشد تو همین حال، ضرب دست باعث شده که اوتسی نتواند تیرهای بیشتری بسازد و سلاح های خویشتن را برای حمله آماده. کند به همراه اوتسی، یک تبر مسی کشف شد که می توانست به عنوان ابزار و زنجیر به فرمان رفته. باشد لباس او از چرم و پوست حیوانات، الیافت گیاهی حیات که بخاطر گرم نگهداشتن او در هوای سرد و خیس منطقه مناسب.حیات مقاله های:مرتبط ۲۸: شهریور کشف اوتسی، مرد یخینفرین اوتسی، مومیایی

یخی دیکینسن به احضار همکارانش از دانشگاه اینسبروک، اتریش، در سال ۱۹۹۴ شروع به تجزیه و انتزاع خزه ها و علوفه های نگرش کشف اوتسی. کرد دیکینسن می گوید، تو پیاده شدن او چندین قید کوچک وجود داشته که فدایی از این ظروف زیاد تیره و قهوه ای سوخته بوده اند که نشان می دهد احتمالا از خزه لبالب شده. بودند آنچه دیکینسن پس از بررسی نمونه های اندوهناک شده در این ظروف یافت، گونه ای خزه بوسیله «نام نِکرای (تخت با نام علمی Neckera)» Complanata. بود این خزه در ارتفاعاتی که اوتسی کشف شد نمو نمی. نرم مورد دیگر اینکه، ذرات ریز خزه ای نیز در معده مرد یخی پیدا شدند که علت سردرگمی دیکینسن. شد دیکینسن گفت به ظن بیش اوتسی نمی خواسته این جلبک ها را بخورد، بلکه تنها با خویشتن همراه داشته. است همچنین خوردن خزه پوده زار مقدور است برای فایده دارویی آن و بندآوردن خون خدشه کارگر که اوتسی داشته به امر رفته. باشد جلبک نکرا نیز بخاطر نگه داری گوشت بز کوهی خواه گوزن که درون معده اوتسی ظاهر شده به کار رفته.

است غل ها، ابزار و لباس اوتسی از جمله تبر مسی او غم اکنون تو موزه باستان شناسی تیرول جنوبی در بولتسانو، ایتالیا نگه داری می

شود اما یکی از بنیانی ترین سوالاتی که از زمان کشف مومیایی اوتسی مرد یخی تابه حال هموار موضوع بحث بوده، محلی بوده که اوتسی از آنجا به کوهستان های آلپ آمده. است گرده هایی که تو معده اوتسی کشف شده مشعر از آن است که او در ارتفاع ۱۰۰۰ متری و ۳۶ زمانه قبل از مرگ غذا خورده است، اما لاشه او در ارتفاع بسیار بالاتری در بلندی ۳۲۱۰ متری پیدا شده. است برخی از خزه هایی که در ارتفاع کمتر رشد می کنند و اوتسی به همراه داشته، بنیادی ترین سرنخ های پژوهشگران. بودند دیکینسن پراکندگی ۵ گونه از جلبک های ارتفاعات پائین را مطالعه. کرد زیستگاه بیشتر این جلبک ها در گام های دره اشنالستال.

حیات اسرار زندگی و مرگ اوتسی مرد یخی بوسیله این زودی ها حل نمی شود، ولی دیکینسن داخل این مورد گفت که با بررسی بسیار از بین ۲۰۰ نمونه خزه ای که از محل کشف مرد یخی گرفته شدند، جمع بندی بازپسین خود را عمل داده. است او گفت، پژوهش اخیر نخستین تجزیه و تفریق آماری میزان ها و همین طور خلاصه ای از کلیه تحقیقاتی است که از دهه ی ۱۹۹۰ تاکنون انجام گرفته.اند بیشتر:بخوانید کنترل پری و تغییرات اقلیمی؛ آیا تصورات ما همگی غلط بوده است؟منتخب عکس های علمی هفته از نگاه زومیت؛ از سحابی روح تا کشف نسخه ای دیگر از تابلوی داوینچیچگونه تندباد گردوغبار یکی از تمدن های قدرتمند خاومیانه را بوسیله زانو درآورد؟منتخب عکس های علمی هفته از نگاه زومیت؛ از کهشکان مدوسا تا تایم لپس دیدنی ناسا از: زمیندندان از آناتومی تا بیماری ها و راهکارهای