خلق کردن روشی پربازده در تحول CO2 به بنزین مایع

دانشمندان روش جدیدی را برای تغییر دی اکسید کربن به سوخت ابگونه ابداع کرده اند که می تواند با بازدهی خوب، انرژی را در پیل های سوختی ذخیره سازی کند. این بنزین می تواند در آینده برای مقاصدی چون حمل ونقل پاک به کار رود. جالب اینکه سوخت متاخر داخل حجم یکسان، ظرفیت کارمایه بالا تری نسبت به هیدروژن خواهد داشت و از سوی دیگر، می تواند به عنوان یک ماده ی ابتدایی ی رادیکال درون صنایع شیمیایی جهان مورداستفاده قرار گیرد.

داخل سال های اخیر، فناوری جدیدی براساس اسید فرمیک توانسته توجه کارشناسان را داخل ساخت نسل بعدی سلول های سوختی طلبیدن کند. ذهنیت ما درباره ی ماده ای شبیه اسید فرمیک معمولا به گونه ای نیست که بتوانیم آن را به عنوان سوخت آینده تصور کنیم. درون واقع آنچه که بوسیله نشانی نیش زنبورها یا گزش دردناک مورچه ها می شناسیم، ناشی از همین اسید است. حال پژوهشگران با تکثیر انبوهی ماده تک اشاره توانسته اند آن را بوسیله لباس مفیدتری درآورند.

دانشمندان دانشگاه رایس واقع در هوستون تگزاس، با بازنگری در بی مو فرایند تولید اسید فرمیک موفق شدند یک روش کاملا هوشمندانه در حذف برخی از مراحل غیرضروری ابداع کنند که درنتیجه افزایش بازدهی تولید این ماده را موجب می شود. هوتیان وانگ، شیمی دان درگیر در پروژه می گوید:متد معمول بخاطر جذب دی اکسید کربن بدین عارض است که آن را داخل یک الکترولیت نقد شو رایج بسان آب نمک حل می کنند.

این نمک های محلول می توانند در تغییر گاز CO2 به مولکول هایی با نبوغ ذخیره سازی انرژی مؤثر واقع شوند. اما وقتی فرایند تولید سوخت بوسیله پایان رسید، ما با یک محلول نمکی مواجه خواهیم شد که جداسازی اسید فرمیک از آن زیاد شاق است. وانگ می افزاید:بنابراین ما نوعی الکترولیت جامد را بوسیله فرمان گرفتیم که قادر بوسیله ارجاع پروتون ها باشد و می تواند از پلیمرهای نامحلول و ترکیبات غیرارگانیک ساخته شود؛ بدون آنکه نیازی به استفاده از نمک ها داشته باشیم.

جایگزینی الکترولیت با یک ماتریس جامد، تنها بخشی از موفقیت های اخیر آویشن پژوهشی حیات. بخش دوم مربوط به ابداع بک کاتالیست پایدار می شد که سرعت فرایند تغییر را بالا می برد. یکی از چالش های معمول درمورد کاتالیست ها این حیات که بتوان از هدررفت ماده طی تاثیر جلوگیری کرد تا دیگر نیازی به جایگزین سازی آن درون طول زمان نباشد.

بیسموت، همان ماده ای حیات که می توانست نقش کاتالیست را بوسیله عهده بگیرد. این ماده نسبت به سایر فلزات قابل استفاده در این فرایند حجم بیش تری داشته است و نبوغ جابجایی پذیری فوقانی ندارد. اگر مقادیر کافی از این ماده را در اصالت داشته باشیم، به راحتی می توانیم فرایند را از ابعاد آزمایشگاهی به مدل صنعت برسانیم. پژوهشگران برای این موضوع نیز سیاق حلی یافته اند. چوان ژیا، نویسنده ی ارشد این پژوهش می گوید:در حال حاضر، تولید کاتالیست ها در مقیاس میلی گرم خواه گرمی انجام می شود. ما راهی برای تولید آن داخل مقیاس کیلوگرمی یافته ایم.

دستگاه بازپسین بوسیله گونه ای طراحی شده است که بتواند دی اکسید کربن را از داخل کاتالیست عبور دهد و آن را به مولکول های بارداری به نام فرمات تبدیل بطی ء. پس از این مرحله، مولکول ها داخل هسته ی جامد الکترولیت تنقیه می شوند و آنجا با یون های هیدروژن مولود از یک فرایند کاتالیستی دیگر اختلاط می شوند. نتیجه ی نهایی، یک محلول از اسید فرمیک با غلظت بسیار بالا خواهد وجود.

تاکنون فرایند یادشده توانسته با بازدهی ۴۲ درصدی، انرژی الکتریکی حاصل از یک ریشه خارجی را به لباس انرژی کیمیایی فرمیک اسید (در پیل سوختی) تغییر و ذخیره سازی کند. گفتنی است، این کارمایه ورودی می تواند به راحتی از یک منبع تجدیدپذیر همانند پنل فتوولتائیک یا توربین بادی تأمین شود که تو نهایت راهکاری پاک بخاطر ذخیره سازی انرژی منابع انرژی متناوب تلقی خواهد شد. وانگ می گوید:[فرمیک اسید] ماده ای حیاتی در صنعت مهندسی شیمی است که می تواند به نشانی یک ماده ی اولیه بخاطر تولید مواد شیمیایی دیگر و نیز روشی برای ذخیره سازی هیدروژن با ظرفیتی ۱۰۰۰ یکسانی نسبت به آن درون حجم یکسان تلقی شود؛ بدین تزیین دیگر با مشکلات موجود در مباحثه فشرده سازی هیدروژن مواجه نخواهیم شد. این خویشتن چالشی مبصر برای خودروهایی مجهز بوسیله پیل های سوختی هیدروزنی به شمار می آمد.مقاله های مرتبط:راهکاری تازه برای بازیافت دی زنگ کربن از فضا و سرایت منفیتبدیل متان به دی اکسید کربن، راهکاری بخاطر مبارزه با تغییرات اقلیمی

بوسیله نظر می آید که جذب دی اکسید کربن از اتمسفر و به کارگیری آن درجهت نیازهای روبه رشد صنعت انرژی به منزله ی برگ برنده ای رادیکال برای جهانی باشد که این روزها با فساد بزرگی به صیت تغییرات اقلیمی مواجه شده است.

امروزه فناوری در تلاش است که راهکاری برای کمیت وابستگی به بنزین های فسیلی و محلول بغرنج گازهای گلخانه ای دنیا بیابد. این راهکار می تواند شامل استفاده از این گازها داخل فرایند پس انداز سازی انرژی شیمیایی باتری ها خواه حتی تکثیر بهره وری فتوسنتز تو گیاهان باشد. درون این میان، فدایی پژوهشگران نیز سعی دارند این گازها را بوسیله شکل یک ماده ی جامد درآورند و نهایتا آن را در دون زمین دفن کنند. نکته ی واضح این است که فناوری به کار گرفته شده، هرچه که باشد، باید بتواند مقتضیات اقتصاد فعلی جهان ما را برآورده کند؛ در غیر این صورت، صرف کردن دید از کم وکیف بازدهی آن، هرگز شاهد ورود یک علیه بازپسین به میدان نخواهیم وجود.بیشتر بخوانید:موانع گسترش بازار خودروی هیدروژنی و قوه سوختی در زور جنوبی چیست؟بی ام و i Hydrogen Next مفهومی رونمایی شدنمره عالی هیوندای نکسو هیدروژنی در آزمایش تصادف IIHSاسکوترهای برقی چندان هم با محیط زیست سازگار نیستندراه حل تغییرات اقلیمی: استفاده از کربن دی اکسید برای تولید برق